Ποιος αξιώθηκε ποτέ να δει όπως εγώ μέλλον στον θάνατό του;

To νέο έργο της χορογράφου Μαρκέλλα Μανωλιάδη, σε σύλληψη Ευτυχίας Γιομελά, έρχεται στον Χώρο ΦΙΑΤ, για επτά παραστάσεις.

Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ένα κείμενο από τον Εχθρό του Ποιητή του Γ. Χειμωνά, αποτελεί μια διαρκή μετάβαση του Ήρωα-Αφηγητή σε μη συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, στην προσπάθειά του να μη χάσει τη μάχη με τον Χρόνο και τον Έρωτα, καθώς οι πρώτες αγκαλιές με το μητρικό σώμα δεν συγκροτούν έναν ασφαλή τόπο ύπαρξης.

Ο λόγος έρχεται από την «ηχώ των σπλάχνων» σαν προσπάθεια επιβίωσης και πέντε χορευτές performers δίνουν σάρκα και οστά στα περάσματα του ήρωα μέχρι τον τερματικό σταθμό αυτού του κλειστοφοβικού ομφάλιου λώρου. Εκεί, απογυμνωμένος από έρωτες, ρόλους και άμυνες και αρνούμενος να παραδώσει αμαχητί τη ζωή του, κάνει μια τελευταία ανασκόπηση πριν την τελική σιωπή.

Αφορμή για την παράσταση αποτέλεσε η σκέψη πως κάτω από το βάρος ανεπεξέργαστων τραυμάτων, ατομικών ή συλλογικών, οι μανάδες τρέφουν εκτός από τη ζωή και με το θάνατο τα παιδιά τους. Το πένθος είναι μια εργασία αλήθειας· μια προσπάθεια να κατανοήσουμε το παρελθόν, ώστε να νοηματοδοτήσουμε το σήμερα. Όταν αυτό δε συμβαίνει, άτομα και κοινωνία στρέφονται στο Κακό σε αναζήτηση δομής και ταυτότητας προς αποφυγή της σύγχυσης και του χάους. Είναι προτιμότερο να εστερνίζεται κανείς το Κακό, από το να είναι κενός νοήματος.

Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ πραγματοποιείται με την υποστήριξη του ΝΕΟΝ μέσω του ετήσιου Προγράμματος Χορηγιών.